حیات وحش ایران

یکی یکی خشت این عمارت چنان برداشته شود تا آنکه جز" هرست آوار دریغ " هیچ نماند در تو و بر تو چنان آوار شود این نبودن ها که کم کم خودرا در برهوت بیابی . آنقدر
تا بشود کوهستانی خالی از آدم هایی که دوستشان می داشتی . این روزها کوه ها چه خالی میشود از وجودشان
قله هایی خاموش
کوه هایی دلتنگ
دلتنگی چه کلمه کوچکی است این روزها در بود و نبود آدم هایی ازآن دست ! خلوت شده است این کوهستان پیر پر هیاهو . دیریست

برگرفته از وبلاگ آزاد کوه عباس جعفری