حیات وحش ایران

 
عباس عزیز برگرد که همه چشم به راهیم
نویسنده : فرهاد رضوی - ساعت ۱٠:٥٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٦/٢۱
 

یکی یکی خشت این عمارت چنان برداشته شود تا آنکه جز" هرست آوار دریغ " هیچ نماند در تو و بر تو چنان آوار شود این نبودن ها که کم کم خودرا در برهوت بیابی . آنقدر
تا بشود کوهستانی خالی از آدم هایی که دوستشان می داشتی . این روزها کوه ها چه خالی میشود از وجودشان
قله هایی خاموش
کوه هایی دلتنگ
دلتنگی چه کلمه کوچکی است این روزها در بود و نبود آدم هایی ازآن دست ! خلوت شده است این کوهستان پیر پر هیاهو . دیریست

برگرفته از وبلاگ آزاد کوه عباس جعفری


 
comment نظرات ()